Besmet met het "Walk4Veterans-virus" - Walk 4 Veterans

Besmet met het “Walk4Veterans-virus”

Marijke, Korporaal 1, loopt al voor de zesde keer mee met Walk4Veterans. “Mijn moeder liep al een jaar eerder mee. Ze nam me mee naar de afsluiting van het evenement en zo ben ik ‘besmet’ geraakt met het ‘Walk4veterans-virus’!”, aldus Marijke.

“Iedereen heeft recht op een maatje,
eentje die je helpt door dik en dun!”

Sinds 2010 werkt Marijke voor Defensie, momenteel bij 110 Transportcompagnie van de Koninklijke Landmacht op legerplaats Stroe.. Ze wil graag naar de KMS om zo door te kunnen blijven groeien binnen Defensie. “Of ik militair blijf tot aan mijn pensioen, dat weet ik niet. Voor nu past het goed bij mij en bij mijn ambities”, vertelt Marijke.

In 2019 vertrok ze naar Mali met de laatste lichting Nederlandse militairen, omdat de missie aldaar toen stopte. “Het was een prachtige ervaring! We waren daar met een kleine, hechte club en en hebben veel samengewerkt met de Noren, Duisters, Zweden en met de lokale bevolking”, herinnert Marijke zich. Ze had veel steun aan haar sergeant-majoor die al meerdere missies achter de rug had. Met hem kon ze goed praten over alle ervaringen en hij gaf haar de steun die ze nodig had. “Een fijne collega die ik altijd kan bellen mocht het nodig zijn!” aldus Marijke.

Omdat ze ten tijde van de Walk4Veterans 2019 in Mali was, besloot Marijke om daar ter plekke een eigen ‘Walk’ te organiseren. En met succes! Bijna het hele kamp liep mee, zowel de Nederlanders als de Zweden, Duitsers, Noren en zelfs een Bosniër en een Fin. Ze liepen met elkaar 10 kilometer in de benauwde, plakkerige atmosfeer van het regenseizoen in Mali. De keuken van het kamp sponsorde hen in de vorm van drankjes en versnaperingen.

“Ik ben een mooie ervaring rijker met de missie in Mali en had het voor geen goud willen missen. Om mij heen zie ik dat het ook anders af kan lopen”, zegt Marijke. Soms lijken missies achteraf niet te zijn gelopen zoals verwacht. Of ontstaat er zelfs het gevoel dat alles voor niets is geweest. Dat is heel pijnlijk na alles wat je ervoor het gedaan en gelaten. Betrokken militairen krijgen dan naast de mogelijke krassen van de missie zelf, ook nog een deuk door het ontstane beeld dat wordt geschetst.

 “Omdat de Walk4Veterans er echt toe doet en ik middenin het wereldje zit, wil ik me graag inzetten om een steentje bij te kunnen dragen aan het welzijn van hen die dagelijks te maken hebben angsten of problemen. Want iedereen heeft recht op een maatje, of dat nu een persoon of een hond is; iemand die je helpt en steunt door dik en dun!”, besluit Marijke.

Help je Marijke helpen? Ga naar haar persoonlijke sponsorpagina en doneer!